Een stukje geschiedenis van het Torrebos

Het Torrebos staat te boek als een zuur eiken-berkenbos, met tijdens de winter een ‘valse’ hoge watertafel tengevolge van de dagzomende klei die aan de basis ligt van de erosiebestendige getuigenheuvel (“Cleythil”). Op de top van die heuvel staat de nog deels omwalde proosdijhoeve van Papinglo van waaruit de monniken de omliggende bossen en heidevelden trachtten te ontginnen, ondermeer door de aanleg van dreven zoals de Papinglodreef die het Torrebos nu doormidden snijdt. Om de hoge waterstand de baas te blijven werden de bossen in rabatten verdeeld met grachtjes die nog steeds te zien zijn. Het zuidelijk deel van het bos, dat deel uitmaakt van het vroegere “Kapellebos” wordt overheerst door berken die herinneren aan Kleit als "bezembindersdorp". Bezems werden namelijk eeuwenlang gemaakt uit berke”rijs” of- twijgen.